Kokoreççi

Pencerede bir müşteri belirir ve ne istediğini söyler. İki seçeneğin var: "Hemen abi" deyip tepsiyi açarsın, ya da "Bitti valla" deyip geri çevirirsin. Ama oyun senin yerine stok saymaz. Elinde ne kaldığını ancak tepsiyi açınca görürsün ve söz verdiysen geri dönüş yoktur. Ya çıkarırsın, ya müşterinin sabrı biter. TEPSİYİ SEN KURARSIN Kalemi seç, porsiyonu ayarla, acısını koy, salatasını ekle, içeceğini unutma. Doğru verdiysen para ve bahşiş; eksik ya da yanlış verdiysen fiş kırmızı çıkar, mahalle konuşur. GÜN BİTİNCE HESAP Ciro, gider, memnuniyet. Toptancıdan stoğunu al, fiyat politikanı seç, tezgahını büyüt. Yarın gece kapına kaç kişi geleceğini bu geceki memnuniyetin söyler. FİYAT SENİN BİLDİĞİN GİBİ Ucuz, normal, pahalı. Ucuz oynarsan mahalle sever ama kâr erir; pahalı oynarsan kasa dolar ama adın çıkar. Normalin dışında uzun kalırsan faturası gün sonunda gelir. TEZGAHINI BÜYÜT Midye tezgahı, çorba kazanı, ızgara, tatlı dolabı. Her alet menüyü büyütür; her biri haftalarca biriktirilen bir hedeftir. MENÜDE NE VAR Sandviç, yarım ekmek ve tabak kokoreç, İzmir usulü, ciğer, uykuluk, köfte, sucuk. İşkembe, mercimek, kelle paça, tuzlama çorbası. Midye tava, midye dolma. Sütlaç, soğuk baklava, havuç dilim. Ayran, şalgam, gazoz, soda. KİM GELİR Esnaf abi, taksici, gece işçisi, üniversiteli, bar çıkışı, meraklı, turist, titiz müşteri. Her birinin sabrı, bütçesi ve sevdiği başka. BATMAK MÜMKÜN İki türlü kaybedersin: mahalle küser ya da borç boğar. İkisi de bir gece önceden kendini belli eder, çünkü her kaybın sebebi fişte yazar.