Grzybnia

Grzybnia to aplikacja dla ludzi, którzy ruszają gdzieś razem i nie chcą się pogubić: na grzyby, na festiwal, na wyjazd kamperami, na miejski spacer z dziećmi, na biwak, w góry — albo nawet w podróż samolotem. Tworzysz grupę, zapraszasz innych kodem QR i od tej chwili wszyscy widzą się nawzajem: na mapie oraz na kompasie, który pokazuje kierunek i odległość do każdej osoby. Nie musisz czytać mapy ani pisać „gdzie jesteś?” — wystarczy iść za strzałką. A co, jeśli internetu nie ma? To właśnie wtedy Grzybnia pokazuje, po co powstała. Lecąc samolotem możesz nie mieć zasięgu ani Wi-Fi, a osoby z Twojej grupy mogą siedzieć kilka czy kilkanaście rzędów dalej. Bluetooth może pozostać aktywny także w trybie samolotowym, dlatego przez Grzybnię możecie nadal komunikować się lokalnie i czatować bez dostępu do internetu. Co dostajesz: Mapę z warstwami: podkład topograficzny, ortofotomapę, szlaki oraz oddziały leśne z Banku Danych o Lasach. Kafle zapisują się w pamięci telefonu, więc mapa działa także bez sieci. Kompas do ludzi: kierunek, odległość i czas ostatniej pozycji każdego członka grupy. Czat grupowy z powiadomieniem dźwiękowym oraz przycisk SOS, który natychmiast alarmuje pozostałych uczestników. Łączność lokalną przez Bluetooth — przydatną tam, gdzie internet znika lub jest niedostępny. Stan każdego uczestnika na jednym rzucie oka: zasięg sieci, bateria telefonu oraz bateria karty LoRa. Karty LoRa (Meshtastic): opcjonalne małe nadajniki z GPS. Gdy na festiwalu sieć pada od tłumu, a w lesie zasięgu nie ma wcale, karty przekazują między sobą pozycje i krótkie wiadomości. Dziecko może iść z samą kartą, bez telefonu. Aplikacja programuje kartę automatycznie — wystarczy ją podłączyć. Prywatność: pozycje są szyfrowane kluczem grupy, grupa wygasa po ustalonym czasie, a administrator może usunąć uczestnika. Logujesz się kontem jedziemyDalej!eu — przez Apple, Google lub e-mail — tym samym, którego używasz w aplikacji jedziemyDalej. Grupę można również podejrzeć w przeglądarce. Grzybnia nie zastępuje służb ratunkowych ani zdrowego rozsądku. Zastępuje za to nerwowe „halooo!” między drzewami, SMS-y „stoję przy scenie, ale nie wiem której” i szukanie swoich po całym samolocie.